اختلال بيش فعالي كودكان ADHD این اختلال عبارت است از «الگوی پایدار بیش فعالی و یا کمبود توجه» به طوری که شدت آن بیش از حد طبیعی یک کودک در طی روند رشد باشد. برای تشخیص این اختلال لازم است که دست کم برخی از علایم تا قبل از سن 7 سالگی بروز پیدا کند، هرچند که امکان دارد تشخیص در سنین بالاتر یعنی زمانی که علایم واضح تر شده است، مطرح گردد. علایم باید حداقل به مدت 6 ماه باقی بمانند. همچنین برای تأیید تشخیص ضروری است که علایم این اختلال دست کم در دو محل از بین مدرسه، خانه، محیط کار و ... مشاهده گردد. ممکن است کودک فقط یکی از مجموعه علایم بیش از فعالی یا کمبود توجه و یا رفتارهای تکانشی(impulsive) را داشته باشد. برای اختلال ADH سه زیر گروه در نظر گرفته شده است که شامل:

1)نوع غالب کم توجهی

2)نوع غالب بیش فعالی – تکانشی

3)نوع مرکب(مجموع هر دو).

میزان بروز(انسیدانس) این اختلال در ایالات متحده امريكا از 20تا2 درصد کودکان مدرسه ای گزارش شده است. بطور متوسط تقریباً 5-3 درصد از کودکان مدرسه ای در سنین قبل از بلوغ به این اختلال مبتلا هستند. شیوع آن در پسران بیش از دختران است (3به1). شیوع آن در پسرانی که فرزند اول خانواده هستند بیش از سایر پسران می باشد. علت این اختلال ناشناخته است. کلید اصلی تشخیص بالینی، وجود بیش فعالی است که گذرا و موقتی نبوده و در پاسخ به استرس ایجاد نشده باشد. کم توجهی و بی دقتی، عدم موفقیت تحصیلی، بی اعتنایی به خواست های والدین، رفتارهای تکانشی، عدم ثبات هیجانی، رفتارهای تحریک پذیر و تهاجمی، از جمله علایم بالینی این اختلال هستند. معمولاً کودکان بیش فعال بیشتر از کودکان کم توجه به نزد پزشک برده می شوند.

درمان

آموزش خانواده

والدین نباید خود یا دیگران را به خاطر مشکل کودک سرزنش و یا احساس گناه کنند. والدین باید روش مشابهی در تربیت کودک به کار گیرند.

روش های فرزند پروری به والدین آموزش داده شود. برخی از مشکلات با اقدامات تربیتی و روانشناختی بهبود نمی یابند مانند اختلال در توجه و تمرکز.

برخی از مشکلات نیز با اقدامات تربیتی و روانشناختی بهبود می یابند مانند عدم همکاری در مصرف دارو و نافرمانی.

اصول رفتار درمانی به والدین آموزش داده شود.

روان درمانی کودک

-رفتار درمانی: تشویق رفتارهای مناسب، نادیده گرفتن و عدم توجه به رفتارهای نامناسب.

-روان درمانی فردی: از بین بردن احساس حقارت و افزایش اعتماد به نفس در کودک و جلب همکاری وی در مصرف دارو.

-گروه درمانی: کودکانی که مشکلات مشابهی دارند.

آموزش آموزگاران

-آموزگاران با اختلالADHD آشنا شوند

-اصول اولیه رفتار درمانی به آموزگاران آموزش داده شود.

دارو درمانی

-برای دارو درمانی كه امري الزامي است باید به پزشک متخصص روانپزشك(اعصاب و روان) مراجعه نمود.